Na zorgen komt opladen
Mijn dagdienst zit erop, en dan?
De werkdag is voorbij, ik mag naar huis.
Ik zorg dat alles van vandaag netjes is overgedragen aan de collega van vanavond, pak mijn spullen bij elkaar, trek mijn werkschoenen uit en loop naar buiten. Op de fiets richting huis is er even tijd om de dag kort te evalueren met mezelf. Is alles goed gegaan? Waar heb ik energie uit gehaald? Wat kan ik de volgende keer misschien beter doen?
Maar veel meer tijd is er niet, want zoals ik al zei: met kort bedoel ik dan ook echt kort. Met vijf minuten fietsen ben ik alweer bij mijn huisje.
Thuiskomen is voor mij het beste gevoel
Wat een heerlijk gevoel is dat, thuiskomen in alle stilte. Nou ja… bijna alle stilte. Ik hoor het gepiep van mijn kleine diertjes, die wel graag een snackje zouden willen hebben. Ik geef ze een snackje en een aai over beide bolletjes en loop daarna direct door naar de badkamer. Werkkleding uit!
Hoe leuk ik mijn werk ook vind, je krijgt dagelijks te maken met onverklaarbare vlekken op je kleding of met bevuilde stoelen waar je toevallig nét op bent gaan zitten. Vraag me niet hoe het gebeurt, maar het gebeurt. Dus die werkkleding gaat direct de was in.
Zelf zou ik eigenlijk ook wel een douche kunnen gebruiken.
Gaaaap… morgen moet ik ook werken.
Oké, dan overtuig ik mezelf ervan om morgen die douche te nemen en nu lekker in mijn huispak op de bank te gaan zitten.
Thuis werkt mijn hoofd nog even door
Eindelijk zit ik lekker op de bank, klaar om te ontspannen. Mijn hoofd denkt daar soms anders over. Hoe zal het gaan met de bewoner die zich vanmiddag niet zo lekker voelde? Wat heeft de arts uiteindelijk besloten? En hoe is dat familiegesprek gegaan?Tientallen vragen die nog onopgelost door mijn hoofd spoken.
Als verpleegkundige ben je erg betrokken. Je denkt mee, houdt situaties in de gaten en wilt natuurlijk graag weten hoe het met iemand gaat. Maar thuis moet je ook leren om dit los te laten. Hoe moeilijk dat soms ook is.
Ja, dit is dus ook een reminder aan mezelf. 😉
Dan is het echt tijd voor ontspanning
Huispak aan – check.
Languit op de bank – check.
Glas drinken binnen handbereik – check.
Iets lekkers, want dat heb ik wel verdiend – dubbelcheck.
Vaak kies ik ervoor om even een filmpje of serie te kijken. Gedachten even ergens anders. Je hoeft helemaal niets. Of ik pak een boek. Dat is voor mij ook de ultieme ontspanning.
De ene werkdag is drukker dan de andere. Soms gebeurt er veel en soms lopen dingen anders dan gepland. Dat vraagt veel energie en denkvermogen. Dus als de werkdag voorbij is, mag ik thuis gewoon weer even mezelf zijn.
Dan ben ik even niet de verpleegkundige die constant ‘aan’ hoeft te staan. Dan ben ik degene die languit op de bank ligt met een glas cola en een zak chips binnen handbereik en ongegeneerd televisie zit te kijken.
En eerlijk?
Na een lange en drukke werkdag kan dat soms precies zijn wat ik nodig heb.
En dan heb ik natuurlijk ook nog genoeg te vertellen
Uiteindelijk heb ik mezelf ook nog de keuken in gesleept en met het laatste beetje energie een maaltijd voor twee weten te bereiden. Het grappige is dat ik aan tafel altijd veel te vertellen heb over mijn werkdag. Tot vervelens toe voor mijn partner.
Verhalen over dingen die ik heb meegemaakt en die eigenlijk vooral het leukst zijn als je er zelf bij bent geweest. Van leuke momenten en bijzondere gesprekken tot… de Bristol-stoelgang, uiteraard tot in detail. En dat natuurlijk altijd tijdens het eten.
Vast herkenbaar? 😉
Wat ik merk, is dat ik met veel passie en plezier vertel over hoe mijn dag is gegaan.
En niet iedere dag is alleen maar positief. Soms zit er een echte baaldag tussen. Maar ook die dagen mogen er zijn. Juist die momenten zijn de leermomenten die je nodig hebt in dit vak.
Zit je echt de hele avond als een zoutzak op de bank?
Nou… niet altijd.
Ik zou er natuurlijk ook voor kunnen kiezen om naar de sportschool te gaan. Want ja, ik heb nu eenmaal een abonnement lopen. Maar heb ik daar na een werkdag de energie voor?
Nee, eigenlijk niet.
Vaak ben ik zo ontzettend uitgeput dat ik weinig meer kan opbrengen. En toch is het soms juist heel fijn om nog even een groepsles te volgen.
Bijvoorbeeld Zumba. Even lekker die heupen losgooien en meezwingen op de muziek. Om vervolgens met een glimlach weer naar huis te gaan.
Ook een groepsles yoga doet mij altijd goed. Lekker zen worden, alle gedachten even opzijzetten en helemaal tot rust komen.
Dus nee, ik zit niet iedere avond als een zoutzak op de bank. En op de dagen dat ik dat wel doe, is dat trouwens ook helemaal prima.
Tijd om op te laden
Dan is het tijd om lekker mijn bedje in te kruipen. Want rust nemen is belangrijk. En eigenlijk heb je het ook gewoon nodig bij het uitvoeren van dit liefdevolle, maar soms pittige beroep.
Morgen begint het weer opnieuw.
Maar voor nu?
Heerlijk slapen en mezelf opladen voordat de wekker morgen weer om 06.00 uur gaat.